Before the Devi rite begins, Koer Singh has Guru Gobind Singh announce the strategy — and the theology. The Formless (Brahm) does not appear; Prakriti does. So a manifest boon is sought from the manifest power, and the Guru lays the burden on her: ਮੈ ਨਿਜ ਕੋ ਗੁਰ ਜਾਨਤ ਨਾ, ਕਰ ਦੇਵੀ ਕੋ ਪੂਜਨ ਤਾ ਪਰ ਭਾਰਾ । ਬ੍ਰਹਮ ਮਹੇਸ ਹਰੀ ਜਿਹ ਧਯਾਵਤ, ਕੀਨੋ ਹੈ ਸੁੰਭ ਨਿਸੁੰਭ ਪ੍ਰਹਾਰਾ । ਮਹਿਖ ਤੇ ਆਦਿ ਘਨੇ ਮੁਰ ਸੇ ਹਨ, ਪਾਲ ਪ੍ਰਲੇ ਸ੍ਰਿਜ ਤਾ ਕਰ ਧਾਰਾ । ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤ ਬਿਨਾ ਕਛੁ ਨਾ ਲਖੀਏ, ਪੁਨਿ ਬ੍ਰਹਮ ਅਸੰਗ ਅਰੂਪ ਨਿਹਾਰਾ ॥੩੫॥ "I shall not make myself known as the Guru in this: worship the Devi, and lay the burden upon her. She on whom Brahma, Mahesh and Hari meditate; she who struck down Shumbh and Nishumbh; who slew Mahisha and many like Mur; who holds preservation, dissolution and creation in her hand. Without Prakriti nothing whatever is perceived — and Brahm, beyond, is seen as unattached and formless." Koer Singh repeats the phrase in his own voice during the rite itself (ch. 8, dohra 57): ਧਰ ਦੇਵੀ ਸਿਰ ਭਾਰ — "he placed the burden on the Devi's head." [[Gurbilas Patshahi Dasvi]] (1751), author: Koer Singh Chapter 7, page 84, Ashok ed. [[Gurbilas]]