At the young age of ten, Guru Gobind Singh has a discussion with a Sikh in Delhi who took care of Guru Tegh Bahadur's funeral rites. In discussion the Sikh from Delhi tells Guru Gobind Singh how no one came forward to claim the body. The Mughal commander had asked the gathering if anyone was a Sikh and the Sikh from Delhi explains to Guru Gobind Singh: ਹਮ ਹੈ ਸਿੱਖ ਨ ਕਿਨਹੁੰ ਬਤਾਵਾ । ਦਬਕ ਰਹੇ ਨਿਜ ਨਿਜ ਘਰ ਥਾਵਾ ।੬। "No one had said, 'I am a Sikh', they all cowered back into their respective houses. ਡਰਤ ਰਿਦੇ ਕੋ ਦੇ ਨ ਬਤਾਇ । ਸ਼ਾਹ ਬੰਧਿ ਹਮ ਦੇ ਮਰਿਵਾਇ। ਦੁਰਿ ਦੁਰਿ ਗਏ ਆਪਨੇ ਘਰ ਮਹਿਂ । ਨਹਿਂ ਮਾਨੀ ਸਿੱਖੀ ਕਿਸ ਪੁਰਿ ਮਹਿਂ ।੭। In their hearts they were afraid and no one said anything, they thought, the Emperor will round them up and kill them. They all went away to their own houses, no one recognized themselves as Sikh. " ਸ਼੍ਰੀ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਸੁਨਿ ਕਰਿ ਐਸੇ । ਗਰਜਤਿ ਬੋਲੇ ਜਲਧਰ ਜੈਸੇ । ਇਸ ਬਿਧਿ ਕੋ ਅਬਿ ਪੰਥ ਬਨਾਵੌਂ । ਸਕਲ ਜਗਤ ਮਹਿਂ ਬਹੁ ਬਿਦਤਾਵੌਂ ।੮। Listening to this Guru Gobind Singh roared, like thunder from a cloud, and said, "Now I will create such a Panth that will be greatly spread across the entire world. ਲਾਖਹੁ ਜਗ ਕੇ ਨਰ ਇਕ ਥਾਇਂ । ਤਿਨ ਮਹਿਂ ਮਿਲੇ ਏਕ ਸਿਖ ਜਾਇ । ਸਭ ਮਹਿਂ ਪ੍ਰਥਕ ਪਚਾਨ੍ਯੋ ਪਰੈ । ਰਲੈ ਨ ਕ੍ਯੋਂਹੂੰ ਕੈ ਸਿਹੁ ਕਰੈ । ੯। If all the world's people get together in one spot, and just one Sikh is amongst them, everyone will recognize that one *Sikh* different from them all; *My Sikh* will not be able to mix with the others. ਜਥਾ ਬਕਨ ਮਹਿਂ ਹੰਸ ਨ ਛਪੈ । ਗ੍ਰਿੱਝਨਿ ਬਿਖੈ ਮੋਰ ਜਿਸ ਦਿਪੈ । ਜ੍ਯੋ ਖਰ ਗਨ ਮਹਿਂ ਬਲੀ ਤੁਰੰਗ । ਜਥਾ ਮ੍ਰਿਗਨਿ ਮਹਿ ਕੇਹਰਿ ਅੰਗ ।੧੦। Just like how herons cannot hide amongst swans; Just like vultures amongst peacocks; like donkeys with a strong steed; Just like a tiger amongst a herd of deer. ਤਿਨ ਨਾਨਾ ਭੇਖਨ ਕੇ ਮਾਂਹਿ । ਮਮ ਸਿਖ ਕੋ ਸਗਲੋ ਪਰਖਾਹਿਂ । There are numerous types of identities but you will *always* be able to identify my Sikh. [[Suraj]] ![[p10 new a.png]]