After forty Sikhs left the fort of Anandpur, writing a letter marking the resignation of their services and faith to the Guru (bedava), the forty Sikhs, led by Maha Singh, fought at battle of Muktsar Sahib in defense of the Guru. When the Guru appeared on the battlefield he had a conversation with Maha Singh, who requested the Guru for one thing only, to tear the letter up: ਯੌਂ ਸੁਨ ਕੈ ਗੁਰੁ ਫੇਰ ਕਹ੍ਯੋ, ਯਹਿ ਕ੍ਯਾ ਬਰ ਹੈ ਤੁਮਰੇ ਮਨ ਭਾਯੋ । ਕਾਮ ਤੁਮਾਰੇ ਕਹਾਂ ਯਹਿ ਹੈ, ਤੁਮ ਮਾਂਗਹੁ ਔਰ ਕਿਛੂ ਸੁਖਦਾਯੋ । ਕੈ ਲਿਹੁ ਮੋਖ ਕਿ ਰਾਜ ਸੁਰੇਸ੍ਵਰ, ਕੈ ਧਰ ਕੀ ਪਤਿਸ਼ਾਹਿਤ ਪਾਯੋ । ਯੌਂ ਸੁਨ ਕੈ ਗੁਰੁ ਤੈ ਉਰ ਤੈ, ਉਨ ਕੈ ਅਤਿ ਪ੍ਰੇਮ ਇਹੈ ਪੁਨ ਗਾਯੋ । 80। Listening to this request the Guru then said, "what kind of blessing is this which you desire? What is your real desire, request something else, something that is pleasurable. Or ask for liberation, or the kingdom of the Gods, or obtaining the throne of an Empire" Hearing this from the Guru, with great love then *Maha Singh* responded saying: ਹੇ ਗੁਰੁ ਦੀਨ ਦ੍ਯਾਲ ਸੁਨੋ, ਨਹਿਂ ਰਾਜ ਚਹੋਂ ਜੁਗ ਲੋਗਨ ਕੇਰੋ । ਮੋਖ ਮਿਲੈ ਤੁਮਰੇ ਦਰਸੇ, ਬਿਨ ਹੀ ਅਨੁਯਾਸ ਯਹੀ ਦਿਢ ਮੇਰੋ । ਔਰ ਨਹੀ ਕਿਛੁ ਚਾਹਿਤ ਮੈਂ, ਬਰ ਦੇਹੁ ਇਹੈ ਜਦਿ ਦੇਵਨ ਟੇਰੋ । ਯੌਂ ਸੁਨ ਫੇਰ ਸ੍ਰੀ ਮੁਖ ਤੈ ਗੁਰੁ, ਧੰਨ੍ਯ ਕਹ੍ਯੋ ਨਿਸਚਾ ਸਿੱਖ ਤੇਰੋ ।81। "Oh Guru Gobind Singh, Merciful to the Meek, I do not desire the kingdom of both worlds. Liberation, without any effort, is obtained when looking at you - this is my firm belief. I will not desire anything else when you bless with me that one request *to tear the paper*." Listening to this the Guru then said from their Exalted Mouth, "Blessed is your Sikhi" ਤੀਨ ਬਾਰ ਤਿਸ ਕੋ ਗੁਰੁ ਹੋਰ੍ਯੋ । ਸਿਦਕੀ ਸਿੰਘ ਸਿਦਕ ਨਹਿਂ ਛੋਰ੍ਯੋ । ਫਿਰ ਗੁਰੁ ਕਹ੍ਯੋ ਧੰਨ ਗੁਰੁ ਸਿੱਖੀ । ਧੰਨ ਸਿੱਖ ਯਹਿ ਜਿਨ ਭਲ ਪਿੱਖੀ ।82। Maha Singh rejected the Guru's request three times, the faithful Singh did not let go of his faith. Then the Guru said, "Blessed is your Sikhi, Blessed is he who views Sikhi as the highest of all ਸਿੱਖੀ ਹਿਤ ਜਿਨ ਰਾਜ ਨ ਚਾਹ੍ਯੋ । ਸਿਦਕ ਔਰ ਉਪਕਾਰ ਨਿਬਾਹ੍ਯੋ । ਜੇਬ ਬੀਚ ਤੈ ਤਬੈ ਨਿਕਾਰ੍ਯੋ । ਕਾਗਦ ਸਨਮੁਖ ਤਾਂ ਕੇ ਫਾਰ੍ਯੋ ।83। For the sake of Sikhi, with no desire of kingdom, who held firm to faith and benevolence" The Guru then, from within his pocket, removed the piece of paper, and tore it in front of Maha Singh. Naveen [[Panth Prakash]] (1880) author: Giani Gian Singh Purabaradh, Bisram 67.