Within the Sarbloh Granth, like the Adi Guru Granth Sahib, there is a composition called Alāhaṇī in Raag Vaḍhans. The Alāhaṇī  in Adi Guru Granth Sahib was said to be Gurū Nānak's last composition; here Guru Gobind Singh uses the poetic trope to describe the scene of departed warriors in the battlefield, and speaks upon the nature of desire as forming the trajectory of one's afterlife. ਕਬਿਬਾਚ ਵਡਹੰਸ ਕਰਖਾ ਝੂਲਨਾ ਪਦ ਅਲਾਹਣੀ ॥ ਸਭੀ ਜਾਇ ਮਿਲੀਆਂ ਅਪਣੇ ਕੰਤ ਕੂੰ ਜੀ ਸ੍ਵਰਗ ਬਾਸ ਬਸੀਆਂ ਸੁਨਹੁ ਸੰਤ ਪ੍ਯਾਰੇ ॥ Listen my beloved Saints, they have all merged with their Husband *Paramatma* to reside in heaven.  ਜੇਹੀ ਵਾਸਨਾ ਤੇਹੋ ਫਲ ਪਾਵਨਾ ਜੀ ਸੁਭਾਸੁਭ ਚਰਾਚਰ ਭੂਤ ਸਾਰੇ ॥ Whatever their desire, so reeps their fruit; this is true for all people, good, bad, sentient and non-sentient.  ਵਾਸਨ ਰਹਿਤ ਕੋਈ ਹੈ ਜੁ ਕੋਟਿ ਮਾਹੀ, ਤਿਨੀ ਜੀਤਿ ਲੈ ਜਗਤਿ ਕੇ ਦਾਵ ਭਾਰੇ ॥ It is rare to find someone without desire, one in a million; that person has forcefully conquered and subdued the entire world.  ਵਾਸਨਾ ਹੀ ਸ੍ਵਰਗ ਅਰੁ ਨਰਕ ਕਾਰੁਨ ਬਦਤਿ ਭਨਤਿ ਸਦਗ੍ਰੰਥ ਮੁਨਿ ਮਤਿਨਵਾਰੇ ॥ Desire is the originator of both heaven and hell, so is said and expounded upon by the intelligent Muni's and the finest scriptures. ਸਰਬਲੋਹ ਗ੍ਰੰਥ, ਭਾਗ 2, ਪੰਨਾ 637 [[Sarbloh Guru Granth Sahib/Sarbloh]] Granth, Volume II, page 637 ![[alannia.png]]